ΕΙΔΗΣΕΙΣ

28/1/16

Πέρασα Δύο Νύχτες Μέσα σε Ένα Ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ


Πέμπτη, 28 Ιανουαρίου 2016
ΕΚΑΒNews

Πέρασα Δύο Νύχτες Μέσα σε Ένα Ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ
vice
Φωτογραφίες Ορέστης Σεφέρογλου, Κείμενο: Μελπομένη Μαραγκίδου


Κοντεύει 4.00 τα ξημερώματα Σαββάτου. Μέσα στο προκάτ δωματιάκι κάνει τόσο κρύο που το σώμα του παλαιολιθικού ηλεκτρικού καλοριφέρ, όπως και το κλιματιστικό στον τοίχο, δεν έχουν καταφέρει να ζεστάνουν τον χώρο. Απόκτημα από την εποχή των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, αυτά τα λίγα τετραγωνικά στο Πεδίον του Άρεως με τα 2 μονά κρεβάτια, την κουκέτα, την παλιά τηλεόραση και τις 2 χημικές τουαλέτες απ' έξω, αποτελούν τον χώρο αναμονής των πληρωμάτων του ΕΚΑΒ ανάμεσα στα περιστατικά. Από τις 10.00 το βράδυ που ξεκίνησε η βάρδια, μέχρι τώρα, ευτυχώς δεν έχει τύχει κανένα βαρύ περιστατικό, αν και οι βραδινές βάρδιες της Παρασκευής και του Σαββάτου, που ο κόσμος βγαίνει και πίνει, ανεβάζουν την επικινδυνότητα για τροχαία.

Καθόμαστε για λίγα λεπτά στο δωμάτιο περιμένοντας το επόμενο σήμα. «Για καμία βάρδια δεν μπορείς να πεις ότι είναι ήσυχη μέχρι να τελειώσει», μου λέει ο Παναγιώτης και ο Γιάννης συμφωνεί. Δουλεύουν μαζί πλήρωμα στο ίδιο ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ από το 2010 - οι δυο τους έχουν έρθει από την επαρχία στην Αθήνα γι' αυτό το σκοπό κι έχουν αντιμετωπίσει πολλές καταστάσεις στις βάρδιές τους όπως μου εξιστορούν. Τα μάτια μου σχεδόν κλείνουν από την κούραση και αναρωτιέμαι πώς αντέχουν τέτοιο βάρβαρο ωράριο, αφού είχαν ξανά οχτάωρη βάρδια το ίδιο πρωί.


Ο Γιάννης

Στο ξύλινο τραπεζάκι είναι ακουμπισμένος ο ασύρματος από τον οποίο ακούγονται τα σήματα για τα περιστατικά. Το ρολόι δείχνει 4.00 ακριβώς όταν ο διαβιβαστής ακούγεται από την άλλη άκρη να φωνάζει «Α10 Α10». Το Α10 είναι το νούμερο του ασθενοφόρου όπου πλήρωμα είναι ο Παναγιώτης και ο Γιάννης. «Ανακοπή», ακούγεται από τον ασύρματο που μας δίνει την διεύθυνση για το περιστατικό έξω από ένα νυχτερινό μαγαζί και από εκεί που καθόμαστε ήρεμοι, μέσα σε κλάσματα του δευτερολέπτου αρχίζουμε να τρέχουμε προς το ασθενοφόρο. Όλα κρίνονται στο πόσο γρήγορα θα καταφέρει να βρεθεί το ασθενοφόρο στο σημείο.


Αν και οι δρόμοι είναι σχετικά άδειοι ανοίγουμε την σειρήνα και ο Γιάννης, που γι' αυτήν την βάρδια οδηγεί κιόλας, πατάει τέρμα το γκάζι. Κάθομαι στο πίσω μέρος του ασθενοφόρου και τους παρακολουθώ από το ενδιάμεσο παραθυράκι να δείχνουν σίγουροι και ήρεμοι. Από την άλλη παρά το ότι έχω περάσει μαζί τους δύο βραδινές βάρδιες δεν έχει τύχει να βρεθώ σε βαρύ περιστατικό κι έτσι έχω αρχίσει και αγχώνομαι. Τρέχουμε τόσο γρήγορα που μέσα σε 3 λεπτά έχουμε βρεθεί από το Πεδίον του Άρεως, στην Αγίου Κωνσταντίνου, κοντά στην Ομόνοια. Η σειρήνα όμως ξαφνικά σβήνει και μου λένε ότι το σήμα ακυρώθηκε, χωρίς να δίνουν περισσότερες εξηγήσεις από τον ασύρματο. Όταν φτάνουμε πίσω στο δωματιάκι συζητάμε ότι πολλές φορές ο κόσμος μπορεί να είναι υπερβολικός όταν καλεί το ΕΚΑΒ. Σκεφτόμαστε διάφορες εκδοχές. Ίσως κάποιος να λιποθύμησε από μέθη, η παρέα του να νόμιζε ότι έπαθε καρδιά, να πήρε το ΕΚΑΒ και μέχρι να πάμε να είχε απλά συνέλθει και να ακύρωσαν το ασθενοφόρο. «Ποιος ξέρει», λένε.


Ο Παναγιώτης

Είναι η δεύτερη βραδινή βάρδια που περνάω με τον Γιάννη και τον Παναγιώτη. Το Α10 καλύπτει τον τομέα στο κέντρο της Αθήνας κυρίως στις περιοχές γύρω από το Μοναστηράκι και την Ομόνοια, αλλά λόγω της έλλειψης ασθενοφόρων η νύχτα μπορεί να τους οδηγήσει σε οποιαδήποτε περιοχή στο λεκανοπέδιο υπάρχει ανάγκη.

Στην πρώτη βάρδια που περνάω μαζί τους το Σάββατο, από τις 10.00 το βράδυ μέχρι τις 6.00 το πρωί, βρέχει καταρρακτωδώς και σε κάποια σημεία το ασθενοφόρο μπάζει νερά, ενώ δυσκολεύεται να ανέβει τις ανηφόρες. Κινούμαστε κυρίως στο κέντρο με εξαίρεση ένα περιστατικό στο Περιστέρι και μας τυχαίνουν «ελαφριά» περιστατικά, όπως λιποθυμίες, μέθη και οσφυαλγίες, τα οποία τα μεταφέρουμε στα επείγοντα των νοσοκομείων που διανυκτερεύουν. Οι περισσότεροι είναι ηλικιωμένοι και ευτυχώς δεν συμβαίνει κανένα βαρύ έκτακτο περιστατικό. Η δεύτερη βραδιά είναι ανάλογη, με εξαίρεση έναν ξυλοδαρμό με ληστεία μπροστά από το Πάρκο στο Πεδίον του Άρεως στο οποίο έχει επέμβει και η αστυνομία, αλλά τελικά ο νεαρός που έχει δεχτεί την επίθεση αρνείται τη μεταφορά του στο νοσοκομείο.


Μάλιστα, μου κάνει εντύπωση το γεγονός ότι η ομάδας ΔΙΑΣ έχει κάνει πανκινητοποίηση στο σημείο. Μετά από λίγο βρίσκει έναν μετάναστη που περνάει από εκεί, τον οδηγεί προς το θύμα της επίθεσης, το οποίο όμως δεν τον αναγνωρίζει ως δράστη κι έτσι τον αφήνουν να φύγει. Σε όλη τη διαδικασία, ο Γιάννης και ο Παναγιώτης μιλούν με το θύμα του ξυλοδαρμού, παίρνουν το ιστορικό του και αρχίζουν να του κάνουν ψυχολογική συμπαράσταση. Δεν είναι άλλωστε αρκετά χτυπημένος. «Για να την κάνεις αυτήν τη δουλειά πρέπει να μην τη φοβάσαι και να σου αρέσει. Και να βάζεις στο κέντρο τον άνθρωπο», μου λέει ο Παναγιώτης και μου εξηγεί ότι «Είσαι κάθε μέρα στο κενό, δεν ξέρεις τι θα συναντήσεις. Ο κάθε άνθρωπος είναι άνθρωπος και είσαι εκεί όχι για να τον κρίνεις αλλά για να τον βοηθήσεις. Δε σε νοιάζει τι δουλειά κάνει, αν είναι άστεγος, από πού κατάγεται, τίποτα».


Τους ρωτώ να μου πουν γιατί μπορεί να αργεί ένα ασθενοφόρο. Όπως μου εξηγούν, τα τηλεφωνήματα του κόσμου τα διαχειρίζονται στο κέντρο το οποίο είναι υπεύθυνο να κρίνει την σημασία κάθε περιστατικού για να στέλνει σε ανάλογο χρόνο ασθενοφόρο δίνοντας πάντα προτεραιότητα στα επείγοντα. Από τη στιγμή που φτάσει το σήμα στο ασθενοφόρο αυτό επεμβαίνει άμεσα. «Τα ασθενοφόρα αργούν γιατί έχουμε λίγα οχήματα», λέει ο Παναγιώτης και δίνει ένα παράδειγμα: «Πες ότι για παράδειγμα έχεις 30 ασθενοφόρα που έχουμε περίπου κατά τη διάρκεια της νύχτας. Κι έχεις 500 κλήσεις. Πώς θα τις μοιράσεις; Πάνε πίσω τα περιστατικά, όμως αν προκύψει κάτι επείγον λειτουργούμε τάχιστα», υποστηρίζει και ο Γιάννης συμφωνεί πως: «Τα επείγοντα περιστατικά πιστεύω ότι καλύπτονται από το ΕΚΑΒ ακόμα και με αυτά τα 30 ασθενοφόρα».

Αρχίζουμε και απαριθμούμε προβλήματα που έχουν να κάνουν κυρίως με την έλλειψη προσωπικού και οχημάτων, την κατάσταση των οχημάτων καθώς και συνδυαστικά την κακή χρήση του ασθενοφόρου του ΕΚΑΒ από τους πολίτες που πολλές φορές χρησιμοποιείται σαν «ταξί» ή με το σκεπτικό του να αποφύγει κάποιος την ουρά στα επείγοντα αφού το ΕΚΑΒ παραδίδει απευθείας μέσα στον γιατρό. «Τα προβλήματα έχουν να κάνουν με τα αυτοκίνητα, το προσωπικό, τη συντήρηση των αυτοκινήτων», λέει ο Γιάννης και ο Παναγιώτης προσθέτει: «Και με τους πελάτες. Γίνεται κακή χρήση ασθενοφόρου. Ο κόσμος καλεί ασθενοφόρο γιατί νομίζει ότι πεθαίνει όμως δεν πεθαίνει. Εμάς το αντικείμενό μας είναι τα επείγοντα». «Έχουμε πάει να παραλάβουμε περιστατικό που χρειαζόταν δερματολόγο και οδοντίατρο. Ακόμα και για να μετρήσουμε την πίεση. Φυσικά δεν μπορούμε να αρνηθούμε σε κανέναν», σημειώνει ο Γιάννης. Μέσα στην εβδομάδα αναμένουν νέο προσωπικό στο ΕΚΑΒ. Όμως αν δεν μεγαλώσει ο στόλος των ασθενοφόρων δεν μπορεί να λυθεί το πρόβλημα.

Το κυλιόμενο ωράριο είναι ένα ακόμα «αγκάθι». «Κάνουμε 2 απογεύματα στην σειρά, μετά ένα πρωί και μετά ένα πρωί-βράδυ. Οπότε, βγαίνει 16ωρο σχεδόν σερί», μου δίνει ένα παράδειγμα ο Παναγιώτης.


Τους ρωτάω πόσες μειώσεις έχουν δει στον μισθό τους από το 2010 που έπιασαν δουλειά, αλλά πια έχουν χάσει το μέτρημα. Ο μισθός τους πλέον όπως μου λένε είναι περίπου 800 ευρώ το μήνα και με τα βραδινά μπορεί να φτάσει μάξιμουμ 1.000 ευρώ. Ο Γιάννης έχει τρία παιδιά και η γυναίκα του δεν δουλεύει. Με αυτά τα 1000 ευρώ λοιπόν πρέπει να ζήσουν πέντε άνθρωποι. «Έχω κάποια βοήθεια από το χωριό, γιατί εδώ έχω ενοίκιο».

Εκείνοι δουλεύουν στο κέντρο της Αθήνας που έχει βιώσει έντονα τα τελευταία χρόνια την κρίση. Πώς αυτό έχει αποτυπωθεί άραγε στα περιστατικά που έχουν; «Κάθε περιστατικό δεν έχει μόνο την παθολογική του πλευρά. Έχει και την κοινωνική του. Μπορεί να είναι και μοιρασμένα τώρα με την κρίση. Άνθρωποι εξαθλιωμένοι, κακές συνθήκες διαβίωσης, ελλειπή σίτιση, καθόλου σίτιση. Δίνουμε κάποιες συμβουλές, έχουμε γίνει και ψυχολόγοι. Σφουγγαρίστρες πόνου μας αποκάλεσε ένας ψυχίατρος», λέει ο Παναγιώτης και προσθέτει: «Τα τελευταία χρόνια έχουμε δει ότι η κρίση έχει επηρεάσει τα περιστατικά. Υπάρχει έξαρση των ψυχιατρικών. Και υπήρχε και μεγάλη έξαρση στις αυτοκτονίες. Ειδικά το 2012. Άλλοι δεν έχουν λεφτά να πάρουν τα φάρμακά τους. Και υπάρχουν και πάρα πολλοί άστεγοι».

Όσο συζητάμε και πηγαίνουμε από το ένα περιστατικό στο άλλο φεύγοντας αναρωτιέμαι πώς διαχειρίζονται όλο αυτόν τον ανθρώπινο πόνο που κουβαλούν μέσα στο βανάκι. «Εγώ δεν τα κουβαλάω σπίτι. Έχω μία αρχή. Ξεκλειδώνω την πόρτα του σπιτιού μου και κλείνω της δουλειάς», λέει ο Παναγιώτης με τον Γιάννη να συμφωνεί. Οι ίδιοι μου λένε ότι στην πραγματικότητα η μνήμη τους διαγράφει τα περιστατικά μετά από κάθε βάρδια. Από το περασμένο Σάββατο όμως κάθε φορά που περνάω από το ξενοδοχείο στην Ομόνοια, θυμάμαι το περιστατικό με τον άντρα από την Νιγηρία που μετέφερε στον Ερυθρό Σταυρό ο Παναγιώτης και ο Γιάννης.


Κατά την διάρκεια της βάρδιας λίγες είναι οι φορές που τα ασθενοφόρα δεν είναι απασχολημένα και τα πληρώματα περιμένουν στο Πεδίον του Άρεως μέσα στο προκάτ δωμάτιο.
Οι βάρδιες χωρίζονται 6.00-14.00, 14.00-22.00 και 22.00-6.00. Εμείς ακολουθήσαμε τον Παναγιώτη και τον Γιάννη στην νυχτερινή βάρδια 22.00-6.00

Τις Παρασκευές και τα Σάββατα τα περιστατικά το βράδυ στο κέντρο της Αθήνας σχετίζονται πολλές φορές με την διασκέδαση.



Για παράδειγμα το Σάββατο το βράδυ, ο Παναγιώτης και ο Γιάννης είχαν ένα περιστατικό με ηλικιωμένο που λιποθύμησε μέσα σε ταβέρνα.


Όλα τα περιστατικά αφού μεταφερθούν πηγαίνουν απευθείας στα επείγοντα.

Φτάνοντας στα επείγοντα μπορεί κανείς να πρέπει να περιμένει στην ουρά πίσω από άλλα ασθενοφόρα για να αφήσει το περιστατικό.

Ο Γιάννης τις βραδινές βάρδιες συνήθως οδηγεί, όμως η δουλειά του είναι διασώστης οπότε έχει διπλό ρόλο.

Έξω από τα επείγοντα ο φύλακας μου λέει πως η δουλειά του έχει αλλάξει τον τρόπο που βλέπει την ζωή: «Εδώ είναι τα προβλήματα κι έξω οι προβληματισμοί», σχολιάζει.

Κάποιος συνάδελφος του Παναγιώτη και του Γιάννη έχει βάλει εικόνες μέσα στο ασθενοφόρο και μάλιστα μία είναι του Παϊσιου.

Η κακοκαιρία κάνει πιο δύσκολη την οδήγηση και αυτομάτως όποτε βρέχει τα αυτοκίνητα μπορεί να κινούνται πιο αργά σε κάθε περιστατικό.

Κανείς δεν ξέρει τι μπορεί να συναντήσουν οι δύο διασώστες φτάνοντας σε ένα σπίτι, οπότε ο ένας πάντα περιμένει κάτω για λόγους ασφαλείας και ακολουθεί μετά από ειδοποίηση.

Ο Γιάννης και ο Παναγιώτης τις περισσότερες φορές σηκώνουν τους ασθενείς με τα χέρια και τους μεταφέρουν από τις σκάλες.

Άντρας από την Νιγυρία έσπασε το πόδι του μέσα σε ξενοδοχείο κοντά στην Ομόνοια και μεταφέρεται στο νοσοκομείο.

Ο Παναγιώτης του δίνει τις πρώτες βοήθειες με τον εξοπλισμό που διαθέτει το ασθενοφόρο.

Το ασθενοφόρο δυσκολεύτηκε να ανέβει στην συγκεκριμένη ανηφόρα και χρειάστηκαν αρκετές προσπάθειες μέχρι να φτάσει στο σπίτι που είχε καλέσει το ΕΚΑΒ.

Πολλές φορές ο κόσμος δεν δίνει σωστές οδηγίες όταν τηλεφωνεί στο ΕΚΑΒ. Ο Παναγιώτης ψάχνει στα κουδούνια για το όνομα που του έχουν πει από το κέντρο, όμως κανείς δεν βρίσκεται εκεί με αυτά τα στοιχεία.

Ένας ηλικιωμένος άντρας με πόνο στο στήθος μεταφέρεται στο νοσοκομείο. Κάποιους τους συνοδεύουν οι οικογένειές τους ενώ άλλους όχι.

Κάποιος έκλεψε 40 ευρώ από το νεαρό έξω από το Πεδίον του Άρεως και μάλιστα τον ξυλοκόπησε. Όμως υπέγραψε ότι δεν θέλει μεταφορά στο νοσοκομείο και αποχώρησε με αυτοκίνητο της ασφάλειας.

Στο τέλος κάθε βάρδιας το πλήρωμα πρέπει να ετοιμάσει το ασθενοφόρο για τους επόμενους. Όμως για τους ίδιους δεν υπάρχει πρόβλεψη να απολυμαίνουν τα ρούχα τους μετά από κάθε βάρδια σε πληντύρια του ΕΚΑΒ, κι έτσι ακόμα κι αν έχουν περιστατικά με αίμα, μεταφέρουν τα ρούχα στο σπίτι.


Πηγή: vice.com

Για το  ΕΚΑΒNews : Αλέξης Κιτσόπουλος

About " "

Το EKABNews έχει δημιουργηθεί και υποστηρίζετε από εργαζόμενους του ΕΚΑΒ με σκοπό την συγκέντρωση των δημοσιευμάτων που αφορούνε την υπηρεσία και όχι μόνο.. Η ενημέρωση των συναδέλφων , η παρουσίαση διάφορων θεμάτων που αφορούνε τον χώρο, η προβολή των τοπικών νέων ανά παράρτημα, αλλά και η γενικότερη προβολή του ΕΚΑΒ.. είναι μερικοί από τους στόχους της σελίδας. Ευχαριστούμε για την υποστήριξη!

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλούμε τους φίλους αναγνώστες:

ΟΧΙ SPAM,
ΟΧΙ GREEKLISH,
ΟΧΙ ΠΡΟΣΒΛΗΤΙΚΑ ΣΧΟΛΙΑ

Παρακαλούμε το σχόλιό σας να είναι σχετικό με την παραπάνω ανάρτηση.
Γενικές απορίες μόνο στη σελίδα μας στο facebook.

 
Copyright © 2013 EKABNews