ΕΙΔΗΣΕΙΣ

20/5/19

Αντιμετώπιση Πολυτραυματία στον τόπο του ατυχήματος και στα Τ.Ε.Π (Κλήση για Βοήθεια - Αρχική Προσέγγιση - Ρόλοι και Ευθύνες του Διασώστη - Αρχική Εκτίμηση) Μέρος Δεύτερο




Δευτέρα, 20 Μαΐου 2019
EKABNews

Αντιμετώπιση Πολυτραυματία στον τόπο του ατυχήματος και στα Τ.Ε.Π (Κλήση για Βοήθεια - Αρχική Προσέγγιση - Ρόλοι και Ευθύνες του Διασώστη - Αρχική Εκτίμηση) Μέρος Δεύτερο
ΠΡΟΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑΚΗ ΦΡΟΝΤΙΔΑ
diasostesrodou.blogspot.com

ΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΒΟΗΘΕΙΑ

Η αντιμετώπιση του τραυματία ουσιαστικά ξεκινάει από την στιγμή που το συντονιστικό κέντρο του ΕΚΑΒ λαμβάνει την κλήση και αρχίζει η κινητοποίηση του συστήματος επείγουσας προνοσοκομειακής ιατρικής. Ο ρόλος του τηλεφωνητή και του συντονιστή του ασυρματικού κέντρου θεωρείται βασικός για την καλή λειτουργία του συστήματος.


Από την ορθότητα των πληροφοριών εξαρτάται το επίπεδο βοήθειας που θα σταλεί αλλά και ο βαθμός προτεραιότητας. Η λήψη σωστών πληροφοριών χρειάζεται εκπαίδευση, γνώση, εμπειρία και ικανότητα εκ μέρους του τηλεφωνητή. Η κλήση τις περισσότερες φορές γίνεται από διερχόμενους οδηγούς που συνήθως δεν σταματάν να δουν τον τραυματία (Dick, Mauritz, 2000).

Τυποποιημένα ερωτηματολόγια με την βοήθεια της πληροφορικής και την χρήση αλγορίθμων που χρησιμοποιούνται με επιτυχία σε πολλά μέρη του κόσμου, βοηθούν τον τηλεφωνητή στην απόσπαση πληροφοριών αλλά και κατευθύνουν τον συντονιστή στην ορθή λήψη αποφάσεων.
Ο τηλεφωνητής πρέπει να είναι ψύχραιμος και να εμπνέει εμπιστοσύνη, πολλές πληροφορίες μπορεί να ληφθούν σε δεύτερο χρόνο και εφόσον έχει ξεκινήσει το ασθενοφόρο η κινητή ιατρική μονάδα.
Οποιοσδήποτε παρευρισκόμενος με σωστή τηλεφωνική καθοδήγηση μπορεί να μας δώσει πληροφορίες εάν ο τραυματίας μιλάει, αναπνέει, εάν μπορεί να βγει από το αυτοκίνητο ή είναι εγκλωβισμένος. Η συχνή επικοινωνία με τους παρευρισκόμενους μέχρι την άφιξη του πρώτου ασθενοφόρου στον τόπο του ατυχήματος είναι ιδιαίτερα χρήσιμη (Dick, Mauritz, 2000).

ΑΡΧΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΙΣΗ

Η ασφάλεια των διασωστών έχει πρωταρχική σημασία και δεν πρέπει να παραβλέπεται:   διερχόμενα    αυτοκίνητα,   ηλεκτροφόρα     καλώδια,      πιθανότητα ανάφλεξης, τραυματισμοί από κομμένες λαμαρίνες και επικίνδυνα υλικά αποτελούν μερικούς μόνο από τους πολλούς κινδύνους. Με την άφιξη στον τόπο του συμβάντος ελέγχουμε την περιοχή, εάν υπάρχουν τραυματίες και πόσοι, και αξιολογούμε την κλινική εικόνα και τη βαρύτητα του κάθε τραυματία. Η εκτίμηση των ζωτικών λειτουργιών (αναπνοή- κυκλοφορία) προηγείται και εφόσον αυτές δεν απειλούνται έπεται η εκτίμηση του ΚΝΣ. Ο συνολικός χρόνος δεν πρέπει να ξεπερνάει τα 2 - 5min.
                                                                 
Ειδικά προβλήματα όπως θόρυβος, κακός φωτισμός, δύσκολη πρόσβαση στον
τραυματία και επιθετικό περιβάλλον είναι δυνατόν να κάνουν δύσκολη την κλινική εξέταση και αξιολόγηση του ασθενούς. Τα μέσα που έχουμε είναι πενιχρά, ο χρόνος περιορισμένος και προέχει η κλινική εμπειρία για την γρήγορη αξιολόγηση και σωστή αντιμετώπιση του ασθενούς (Dick, Mauritz, 2000).

ΡΟΛΟΙ ΚΑΙ ΕΥΘΥΝΕΣ ΤΟΥ ΔΙΑΣΩΣΤΗ

Ο διασώστης θα είναι ο πρώτος επαγγελματίας της φροντίδας υγείας που θα
αξιολογήσει και θα θεραπεύσει τον ασθενή. Έτσι, έχει συγκεκριμένο ρόλο και
ευθύνη. Μέρος της ευθύνης του είναι να διασφαλίσει ότι η φροντίδα του ασθενούς παρέχεται σε υψηλή προτεραιότητα, χωρίς να βάζει σε κίνδυνο τη δική του ασφάλεια ή την ασφάλεια τρίτων. Οι διασώστες χωρίζονται σε 4 βασικές ομάδες.
Επειδή η παρουσία ενός ατόμου που είναι εκπαιδευμένο και ικανό να ξεκινήσει τη βασική υποστήριξη της ζωής δεν μπορεί να είναι εξασφαλισμένη, το σύστημα EMS περιλαμβάνει άμεση φροντίδα από πρώτα αποκρινόμενους σε ένα συμβάν, όπως οι
αστυνομικοί και οι πυροσβέστες. Αυτοί, είναι σε θέση να προσφέρουν βασική
υποστήριξη της ζωής πριν την άφιξη του ασθενοφόρου αξιολογώντας τις κακώσεις ή την ασθένεια, παρέχοντας αέρα στους πνεύμονες και αίμα στον εγκέφαλο και ελέγχοντας την αιμορραγία (Butman, 2006).
Οι βασικοί διασώστες μετά την άφιξη στον τόπο του συμβάντος θα αναλάβουν την ευθύνη για την φροντίδα και αξιολόγηση του ασθενούς. Είναι σε θέση να αναλάβουν την αυτόματη εξωτερική απινίδωση, τη χρήση βοηθημάτων αερισμού και να βοηθήσουν τους ασθενείς ή τραυματίες με την χρήση φαρμάκων.
Οι δεξιότητες του ενδιάμεσου διασώστη περιλαμβάνουν την ενδοφλέβια αγωγή, την ερμηνεία των καρδιακών ρυθμών και την απινίδωση και τη στοματική διασωλήνωση της τραχείας.
Τέλος, οι παραϊατρικοί διασώστες έχουν ολοκληρώσει μια εκτενή σειρά εκπαίδευσης που βελτιώνει σημαντικά τις γνώσεις και την εμπέδωση των βασικών δεξιοτήτων προχωρημένης υποστήριξης ζωής.

Οι δεξιότητες αυτές περιλαμβάνουν:
  • Παρακολούθηση με ΗΚΓ και ερμηνεία καρδιακών ρυθμών
  • Μη αυτόματη απινίδωση και εξωτερική καρδιακή βηματοδότηση
  • Στοματοτραχειακή και ρινοτραχειακή διασωλήνωση
  • Κρικοθυρεοειδοτομή με βελόνη
  • Ενδοφλέβια αγωγή
  • Χορήγηση φαρμάκων (Butman, 2006).                                   


ΑΡΧΙΚΗ ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΠΟΛΥΤΡΑΥΜΑΤΙΑ ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΤΟΥ ΑΤΥΧΗΜΑΤΟΣ

Η αντιµετώπιση του πολυτραυµατία καθορίζει την επιβίωση του και προϋποθέτει την καλή λειτουργία τόσο των συστημάτων προνοσοκοµειακής                 επείγουσας φροντίδας όσο και του τµήµατος επειγόντων περιστατικών, του χειρουργείου, της μονάδας εντατικής θεραπείας και του κέντρου αποκατάστασης. Η προνοσοκοµειακή αντιµετώπιση αποτελεί τον πρώτο και ίσως και σημαντικότερο κρίκο στην αλυσίδα επιβίωσης του τραυµατία (Year book of Intensive care and emergency medicine, 2002).

Έχει παρατηρηθεί ότι η τελική έκβαση της κατάστασης ενός τραυματία επηρεάζεται καθοριστικά από την αρχική εκτίμηση και αντιμετώπιση κατά τις πρώτες ώρες μετά τον τραυματισμό. Κατά συνέπεια, είναι πολύ σημαντική η αντιμετώπιση του τραυματία μέχρι την προσέλευσή του στο νοσοκομείο. Είναι σκόπιμο να επισημανθεί ότι η πρωταρχική εκτίμηση και η αναζωογόνηση γίνονται ταυτόχρονα. Η προσπάθεια που γίνεται διεθνώς αφορά αφενός μεν στην πρόληψη των ατυχημάτων, αφετέρου δε στη σωστή και έγκαιρη αντιμετώπιση των τραυματιών (McCrum, McKee, 2012).

Η Προνοσοκοµειακή φάση αντιμετώπισης του πολυτραυματία μπορεί να επιταχύνει σημαντικά την αντιμετώπιση στον τόπο του τραυματισμού σε συνδυασμό με τον συντονισμό του συστήματος διακομιδής (ΕΚΑΒ) και του Νοσοκομείου υποδοχής. Ο τραυματίας πρέπει να μεταφέρεται στο πλησιέστερο κατάλληλο νοσοκομείο, κατά προτίμηση σε πιστοποιημένο κέντρο τραύματος. Είναι σημαντικό αυτός που έρχεται πρώτος σε επαφή με τον πολυτραυματία να κατέχει τις βασικές αρχές της αντιμετώπισης αυτής της κατάστασης, όπως το ABC (Airway, Breathing, Circulation) (Vardon, Harrois, 2014).

Οι στόχοι της Προνοσοκομειακής φάσης συνοψίζονται στα παρακάτω:

Πρωτογενής Εκτίμηση των τραυματισμών και της βαρύτητας του τραυματία

  • Έναρξη της προνοσοκομειακής πρωτογενούς αντιμετώπισης
  • Εξασφάλιση & ακινητοποίηση του πολυτραυματία
  • Ασφαλής μεταφορά υπό συνεχή παρακολούθηση
  • Ενημέρωση του νοσοκομείου υποδοχής

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΠΟΛΥΤΡΑΥΜΑΤΙΑ ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΤΟΥ ΑΤΥΧΗΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΣΤΑ Τ.Ε.Π.

ΠΤΥΧΙΑΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ
ΔΑΓΡΕΣ ΠΕΤΡΟΣ
ΚΑΡΑΔΗΜΟΥ ΕΛΕΝΗ

ΔΙΑΣΩΣΤΕΣ ΡΟΔΟΥ




Δείτε στο EKABNews

About " "

Το EKABNews έχει δημιουργηθεί και υποστηρίζεται από εργαζόμενους του ΕΚΑΒ με σκοπό την συγκέντρωση των δημοσιευμάτων που αφορούνε την υπηρεσία και όχι μόνο.. Η ενημέρωση των συναδέλφων , η παρουσίαση διάφορων θεμάτων που αφορούνε τον χώρο, η προβολή των τοπικών νέων ανά παράρτημα, αλλά και η γενικότερη προβολή του ΕΚΑΒ.. είναι μερικοί από τους στόχους της σελίδας. Ευχαριστούμε για την υποστήριξη!

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλούμε τους φίλους αναγνώστες:

ΟΧΙ SPAM,
ΟΧΙ GREEKLISH,
ΟΧΙ ΠΡΟΣΒΛΗΤΙΚΑ ΣΧΟΛΙΑ

Παρακαλούμε το σχόλιό σας να είναι σχετικό με την παραπάνω ανάρτηση.
Γενικές απορίες μόνο στη σελίδα μας στο facebook.

 
Copyright © 2013 EKABNews