ΕΙΔΗΣΕΙΣ

14/6/19

Αντιμετώπιση Πολυτραυματία στον τόπο του ατυχήματος και στα Τ.Ε.Π. (MONITORING - Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΝΟΣΗΛΕΥΤΗ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΠΟΛΥΤΡΑΥΜΑΤΙΑ) Μέρος Έβδομο



Παρασκευή, 14 Ιουνίου 2019
EKABNews

Αντιμετώπιση Πολυτραυματία στον τόπο του ατυχήματος και στα Τ.Ε.Π. (MONITORING - Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΝΟΣΗΛΕΥΤΗ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΠΟΛΥΤΡΑΥΜΑΤΙΑ) Μέρος Έβδομο

Επιμέλεια
Παναγιώτης Σπανός
Διασώστης ΕΚΑΒ Ρόδου


MONITORING

ΟΡΙΣΜΟΣ

Ο όρος μόνιτορ στην περίπτωση των ιατρικών εφαρμογών υπονοεί την παρακολούθηση κάποιων ιατρικών παραμέτρων που αφορούν τους ασθενείς όπως π.χ. το καρδιογράφημα, το εγκεφαλογράφημα, την αναίμακτη πίεση (δηλαδή την πίεση που μετριέται μη επεμβατικά με τη βοήθεια σφυγμομανομέτρου), την αιματηρή πίεση (δηλαδή την πίεση που μετριέται επεμβατικά με καθετήρα), τη θερμοκρασία, τους σφυγμούς και γενικά όλες εκείνες τις παραμέτρους που καθορίζουν την κλινική πορεία του ασθενούς και, κατ’ επέκταση, την αγωγή που λαμβάνει.
Έτσι, το μόνιτορ είναι εκείνη η συσκευή που δίνει τη δυνατότητα παρακολούθησης σε μία οθόνη και σε πραγματικό χρόνο, όλων αυτών των κρίσιμων παραμέτρων.
Επίσης, τα περισσότερα μόνιτορ δίνουν και τη δυνατότητα καταγραφής και, εφόσον κρίνεται αναγκαίο, οι μετρούμενες παράμετροι καταγράφονται σε χαρτί.

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΩΝ MONITORS

Προκειμένου να επιτύχουν την ανίχνευση και παρακολούθηση μιας λειτουργίας ή μιας παραμέτρου οι διάφοροι τύποι monitors συνήθως είναι εφοδιασμένοι με στοιχεία
όπως:
  • Ακροδέκτης (sensor)
  • Μορφομετατροπέας (transducer)
  • Ενισχυτής (amplifier)
  • Ηλεκτρική ανάλυση του σήματος
  • Μονάδα κεντρικής επεξεργασίας (central processing unit)
  • Οθόνη (Καμενίδου, 2003).
ΤΑΞΙΝΟΜΗΣΗ MONITORING

Από όλες τις μορφές monitoring, το «monitoring χωρίς όργανα» είναι το πιο σημαντικό και αυτό το οποίο προορίζονται να συμπληρώσουν οι διάφορες ηλεκτρονικές και μη συσκευές. Το «monitoring χωρίς όργανα» στηρίζεται στην επισκόπηση, την ψηλάφηση, την ακρόαση και την επίκρουση, τεχνικές που χρησιμοποιούνται για το συνεχή έλεγχο:
  • Του επιπέδου συνείδησης
  • Του χρώματος του δέρματος και των βλεννογόνων
  • Της θερμοκρασίας του δέρματος
  • Της ποιότητας του σφυγμού
  • Της καρδιακής συχνότητας
  • Της αναπνευστικής συχνότητας
  • Της ρυθμικότητας των κινήσεων του θωρακικού τοιχώματος
  • Της ωριαίας αποβολής ούρων.
ΒΑΣΙΚΟ MONITORING

Οι παράμετροι που συνιστούν το βασικό monitoring και που αποτελούν σημείο αναφοράς για μεταγενέστερες αξιολογήσεις και μαζί ένα χρήσιμο δείκτη της πορείας του ασθενούς είναι, μαζί με τα ζωτικά σημεία, οι ακόλουθες:
  • Η αρτηριακή πίεση
  • Η καρδιακή συχνότητα
  • Η θερμοκρασία
  • Το ΗΚΓ
  • Η ωριαία αποβολή ούρων
  • Ο αναπνεόμενος όγκος, η αναπνευστική συχνότητα και ο ανά λεπτό αναπνεόμενος όγκος
  • Η αιμοσφαιρίνη και ο αιματοκρίτης
  • Οι ηλεκτρολύτες και άλλες βιοχημικές παράμετροι του αίματος
  • Το ισοζύγιο των υγρών
  • Η κεντρική φλεβική πίεση
  • Τα αέρια αίματος και το pH
  • Η ακτινογραφία θώρακος (Βαρδάκη, Κολλαρετάκη, 2009).

MONITORING ΗΚΓ

Το monitoring του ηλεκτροκαρδιογραφήματος χρησιμοποιείται σε όλους τους ασθενείς των μονάδων της Εντατικής Θεραπείας για :

• Την συνεχή παρακολούθηση της καρδιακής συχνότητας
• Την ανίχνευση, διάγνωση και άμεση αντιμετώπιση των αρρυθμιών
• Την αξιολόγηση της παρουσίας ηλεκτρολυτικών διαταραχών όπως: υπό υπερκαλιαιμίας και υπό- ή υπερασβεστιαιμίας
• Την ανίχνευση επεισοδίων ισχαιμίας του μυοκαρδίου

Φ.Τ.                                      60-80 b/min
Ταχυσφυγμία                               >100b/min
Βραδυσφυγμία                              <60b/min

ΜONITORING ΑΡΤΗΡΙΑΚΗΣ ΠΙΕΣΗΣ

Για την απευθείας μέτρηση της αρτηριακής πίεσης τοποθετείται σε μία αρτηρία ένας καθετήρας που συνδέεται με ένα σύστημα μέτρησης. Τα σημεία καθετηριασμού είναι η κερκιδική, η ωλένιος, η βραχιόνιος, η μασχαλιαία, η μηριαία, η ομφαλική και η επιπολής κροταφική αρτηρία .

ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ
  • Θρόμβωση της αρτηρίας
  • Λοίμωξη
  • Κατά λάθος έγχυση ερεθιστικών φαρμάκων
  • Εμβολή από θρόμβους ή αέρα
  • Αιμορραγία
  • Δημιουργία ανευρύσματος της κερκιδικής αρτηρίας
  • Βλάβη του μέσου και κερκιδικού νεύρου (Ρούσσος, 1997).

MONITORING ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΦΛΕΒΙΚΗΣ ΠΙΕΣΗΣ (Κ.Φ.Π.)

Η κεντρική φλεβική πίεση ή CVP είναι η ενδαγγειακή πίεση στα μεγάλα φλεβικά στελέχη του θώρακα. Αντικατοπτρίζει το αίμα που επιστρέφει στην καρδιά (φλεβική επιστροφή) και την ικανότητα της καρδιάς να ωθεί αυτή την ποσότητα στην κυκλοφορία (καρδιακή κυκλοφορία).

Φ.Τ. 0-10mmHg

ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ

Ασθενείς με υπόταση που δεν ανταποκρίνονται στη συνήθη θεραπεία
Συνεχιζόμενη υποογκαιμία μετά από μεγάλη απώλεια αίματος
Ασθενείς που χρειάζονται χορήγηση ινότροπων φαρμάκων


ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΘΕΤΗΡΙΑΣΜΟΥ
  • Οι έσω σφαγίτιδες
  • Οι υποκλείδιες φλέβες
  • Οι έξω σφαγίτιδες
  • Οι μηριαίες φλέβες
  • Οι μεσοβασιλικές φλέβες (Ασκητοπούλου, 2004).

ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ
  • Τρώση αρτηρίας
  • Βλάβη νεύρων
  • Τρώση του υπεζωκότα
  • Εμβολή αέρα
  • Καρδιακή εμβολή                                                                          
  • Τοπική ή συστηματική λοίμωξη
  • Θρομβοφλεβίτιδα
  • Έξω αγγειακή έγχυση υγρών

ΝΟΣΗΛΕΥΤΙΚΗ ΦΡΟΝΤΙΔΑ ΣΕ ΚΑΘΕΤΗΡΙΑΣΜΟ ΚΕΝΤΡΙΚΩΝ ΦΛΕΒΩΝ

Πριν, μετά και κατά τη διάρκεια του καθετηριασμού των κεντρικών φλεβών γίνεται η λήψη και καταγραφή των ζωτικών σημείων.
Το σημείο εισαγωγής του καθετήρα στο δέρμα, πρέπει να διατηρείται στεγνό και καθαρό.
Πρέπει να γίνεται καθημερινή φροντίδα της φλέβας
Η παλάμη και ο βραχίονας του αρρώστου, ελέγχεται για ερυθρότητα, οίδημα, θερμότητα, πόνο και αισθητικότητα (Garanowski, 1993).

MONITORING ΠΙΕΣΕΩΝ ΣΤΗΝ ΠΝΕΥΜΟΝΙΚΗ ΑΡΤΗΡΙΑ

Χρησιμοποιείται για την αιμοδυναμική παρακολούθηση ασθενών στη Μ.Ε.Θ.
Γίνεται προώθηση καθετήρων στις δεξιές καρδιακές κοιλότητες και τους κλάδους της πνευμονικής αρτηρίας με σκοπό την καταγραφή πιέσεων, την μέτρηση της καρδιακής παροχής και την οξυμετρία .

ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ

Σηπτικό ή αναφυλακτικό shock
Σύνδρομο πολλαπλής έκπτωσης οργάνων διαφόρων συστημάτων (MOF)
Αιμοδυναμική αστάθεια κατά την αιμοδιάλυση
Κατά την οξεία αγωγή με αγγειοδιασταλτικά

ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΘΕΤΗΡΙΑΣΜΟΥ

   Υποκλείδιος φλέβα
   Έσω σφαγίτιδα (οδός που συνήθως προτιμάται)
   Έξω σφαγίτιδα
   Μηριαία φλέβα
   Μεσοβασιλική φλέβα

ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ
  • Πνευμοθώρακας
  • Αιμορραγία
  • Παρακέντηση αρτηρίας
  • Αρρυθμίες
  • Βλάβη ενδοθηλίου
  • Βλάβη βαλβίδας (Μπαλαμούτσος, 2004).


MONITORING ΟΞΥΓΟΝΟΥ

Τις τελευταίες δεκαετίες έχει αναπτυχθεί ένας σημαντικός αριθμός τεχνικών monitoring των παραμέτρων μεταφοράς του οξυγόνου, από την είσοδό του στον οργανισμό μέχρι την τελική του απόδοση στους ιστούς Οι επεμβατικές και μη αυτές μέθοδοι παρακολουθούν και αξιολογούν ποσοτικά την επάρκεια της οξυγόνωσης σε διάφορα επίπεδα της αλυσιδωτής μεταφοράς του Ο2 και σε διάφορες φάσεις, όπως:
• Στα εισπνεόμενα αέρια
• Στο αίμα (αρτηριακό, μικτό φλεβικό)
• Στους ιστούς

Επίσης το monitoring ελέγχει το Ο2 σε διάφορες μορφές, όπως:
• Τη συγκέντρωσή του (στην αέριο φάση)
• Τη μερική τάση του (στην υγρή φάση)
• Τον κορεσμό του
• Την περιεκτικότητά του (στην υγρή φάση)

MONITORING ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ

Χρησιμοποιείται για την μέτρηση των εκπνεόμενων όγκων σε ασθενείς με μυοχάλαση και μηχανική υποστήριξη της αναπνοής, με στόχο την έγκαιρη ανίχνευση διαταραχών της λειτουργίας του αναπνευστικού συστήματος και την επαλήθευση των παραμέτρων λειτουργίας του αναπνευστήρα .

ΣΥΣΚΕΥΕΣ ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΗΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ

ΟΡΙΣΜΟΣ

Η φυσιολογική διεργασία του πνευμονικού αερισμού επιτυγχάνει τη μετακίνηση του αέρα από την ατμόσφαιρα στο εσωτερικό του σώματος και την κατανομή του στο τραχειοβρογχικό δένδρο μέχρι τις τελικές μονάδες ανταλλαγής των αερίων και αντίστροφα. Για να επιτευχθεί αυτή η κίνηση του αέρα απαιτείται ανάπτυξη διαφοράς πίεσης μεταξύ στόματος και κυψελίδων (διαπνευμονική πίεση). Όταν η πίεση αυτή είναι θετική, τότε ο αέρας ρέει προς τα μέσα (εισπνοή), όταν είναι αρνητική ο αέρας ρέει προς τα έξω (εκπνοή), ενώ όταν είναι μηδενική δεν υπάρχει ροή (εκπνευστική παύλα). Η έννοια του μηχανικού αερισμού αναφέρεται σε κάθε μέθοδο κατά την οποία χρησιμοποιείται κάποια μηχανική συσκευή προς ενίσχυση ή ολική αντικατάσταση του αερισμού του ασθενούς (Κάπελα, 2000).

ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ ΕΙΣΑΓΩΓΗΣ ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΗΡΑ
  • Αναπνευστική ανεπάρκεια
  • Κυκλοφορική καταπληξία
  • Κώμα
  • Καταστολή

ΣΤΟΧΟΙ ΜΗΧΑΝΙΚΗΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ ΤΗΣ ΑΝΑΠΝΟΗΣ
  • Οξυγόνωση
  • Αποβολή διοξειδίου
  • Καταστολή και αναλγησία
  • Προστασία αεραγωγού
  • Αιμοδυναμική υποστήριξη (Βόλακλη, 2012).

ΤΥΠΟΙ ΜΗΧΑΝΙΚΗΣ ΑΝΑΠΝΟΗΣ

Η αναπνευστική υποστήριξη μπορεί να κυμαίνεται από τελείως ελεγχόμενη ως υποβοηθούμενη. Οι κυριότεροι τύποι μηχανικής αναπνοής είναι οι παρακάτω:
  • Ο ελεγχόμενος μηχανικός αερισμός
  • Ο υποβοηθούμενος ελεγχόμενος μηχανικός αερισμός
  • Ο συγχρονισμένος περιοδικός υποχρεωτικός αερισμός
  • Η αναπνοή με υποστήριξη πίεσης
  • Ο υψίσυχνος αερισμός

ΤΥΠΟΙ ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΗΡΩΝ
  • Αναπνευστήρες αρνητικής πίεσης
  • Αναπνευστήρες θετικής πίεσης (Γραμματοπούλου, Μπούτζουκα).

ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΗΡΕΣ ΑΡΝΗΤΙΚΗΣ ΠΙΕΣΗΣ

Οι αναπνευστήρες αρνητικής πίεσης μιμούνται τη λειτουργία των αναπνευστικών μυών, έτσι ώστε η αναπνοή να επιτελείται με μηχανισμούς παρόμοιους με τους φυσιολογικούς. Μ’ αυτήν τη μέθοδο, είτε μόνο ο θώρακας είτε ολόκληρο το σώμα, εκτός από την κεφαλή, εγκλείονται μέσα σε θάλαμο με αρνητικές πιέσεις.
Η τεχνική αυτή έχει το πλεονέκτημα ότι αποφεύγει τη διασωλήνωση της τραχείας, με αποτέλεσμα ο ασθενής να μπορεί να τρέφεται από το στόμα και να μιλά. Γενικά, αυτή η μορφή αερισμού έχει το μικρότερο ποσοστό παθοφυσιολογικών επιπτώσεων, κυρίως γιατί μοιάζει προς τη μηχανική του φυσιολογικού πνεύμονα και του θωρακικού τοιχώματος.

ΜΕΙΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ
  • Ο μεγάλος όγκος και ο χώρος που καταλαμβάνουν
  • Η δυσκολία προσέγγισης στο σώμα του ασθενούς
  • Η δυσκολία στεγανότητας γύρω από το λαιμό
  • Η ανάπτυξη αρνητικής πίεσης στην κοιλιά, που σε υποογκαιμικούς ασθενείς μειώνει ακόμη περισσότερο τη φλεβική επιστροφή
  • Η έλλειψη προστασίας του αεραγωγού
  • Η αδυναμία ενδοτραχειακής αναρρόφησης των εκκρίσεων (Μπαλαμούτσος, 1998).

ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΗΡΕΣ ΘΕΤΙΚΗΣ ΠΙΕΣΗΣ

Οι αναπνευστήρες θετικής πίεσης δημιουργούν θετική διαφορά πίεσης μεταξύ
στόματος και κυψελίδων με την εφαρμογή θετικής πίεσης στο στόμα και τους
ανώτερους    αεραγωγούς     μέσω   ενδοτραχειακού    σωλήνα.    Τα    σημαντικότερα πλεονεκτήματα αυτής της μορφής μηχανικού αερισμού, έναντι του αερισμού με αρνητικές πιέσεις, είναι:
  • Η εξασφάλιση και η προστασία του αεραγωγού
  • Η ευκολία αναρρόφησης των εκκρίσεων
  • Η επιτυχής αντιμετώπιση νόσων που επηρεάζουν το πνευμονικό παρέγχυμα
  • Η ευκολία προσέγγισης στο σώμα του ασθενούς
  • Η σχετικά απρόσκοπτη μετακίνηση του ασθενούς

ΤΥΠΟΙ ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΗΡΩΝ ΘΕΤΙΚΗΣ ΠΙΕΣΗΣ
  • Αναπνευστήρες προκαθορισμένης πίεσης
  • Αναπνευστήρες προκαθορισμένου όγκου
  • Αναπνευστήρες προκαθορισμένου χρόνου
  • Αναπνευστήρες προκαθορισμένης ροής (Γραμματοπούλου, Μπούτζουκα).

ΜΕΡΙΚΗ ΜΗΧΑΝΙΚΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ ΤΗΣ ΑΝΑΠΝΟΗΣ

Ο συνδυασμός αυτόματης αναπνοής και μηχανικών αναπνοών έχει ονομαστεί από τον Shapiro μερική αναπνευστική υποστήριξη. Με την τεχνική αυτή ο ασθενής είτε αναπνέει μόνος του και δέχεται και έναν αριθμό αναπνοών από τον αναπνευστήρα, είτε κάνει αβαθείς αναπνευστικές κινήσεις που, από μόνες τους δεν επιτυγχάνουν επαρκή αερισμό αλλά προκαλούν την έναρξη μιας μηχανικής αναπνοής από τον αναπνευστήρα. Ως μερική αναπνευστική υποστήριξη ορίζεται δηλαδή συχνότητα αναπνοών του αναπνευστήρα < 8 min-1 ή και λιγότερο ενώ ο ασθενής προμηθεύει με αυτόματη αναπνοή ένα σημαντικό ποσοστό του ολικού αερισμού (Marini, 1990).

ΠΛΗΡΗΣ ΜΗΧΑΝΙΚΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ ΤΗΣ ΑΝΑΠΝΟΗΣ

Η ελεγχόμενη αυτή μορφή αερισμού συχνά απαιτεί πλήρη καταστολή της αναπνοής ή μυοχάλαση, προκειμένου ο ασθενής να μη «μάχεται» τον αναπνευστήρα και να είναι σταθερή η καρδιοπνευμονική του λειτουργία. Τόσο με την ελεγχόμενη όσο και με την υποβοηθούμενη μορφή αερισμού, ο αναπνευστήρας προμηθεύει όλη την απαιτούμενη ενέργεια για τη διατήρηση επαρκούς κυψελιδικού αερισμού. Οι τεχνικές αυτές αερισμού ονομάστηκαν πλήρης μηχανική υποστήριξη της αναπνοής.

ΕΛΕΓΧΟΜΕΝΟΣ ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ ΑΕΡΙΣΜΟΣ

Στον τύπο αυτό ο αναπνευστήρας ρυθμίζει τη μετάπτωση από την εκπνοή στην
εισπνοή (δηλαδή την αρχή του αναπνευστικού κύκλου) ανάλογα με μια προκαθορισμένη συχνότητα και ανεξάρτητα προς τις προσπάθειες του ασθενούς να αναπνεύσει. Κατ’ αυτό τον τρόπο η αναπνευστική υποστήριξη είναι πλήρης, με αποτέλεσμα να εξασφαλίζεται ένας καθορισμένος ανά λεπτό αερισμός.

ΥΠΟΒΟΗΘΟΥΜΕΝΟΣ ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ ΑΕΡΙΣΜΟΣ

Ο ασθενής ρυθμίζει τη συχνότητα του αναπνευστήρα σύμφωνα με το δικό του
αναπνευστικό ρυθμό, ενώ ο αναπνευστήρας ξεκινά την εισπνευστική φάση μόνο όταν η εισπνευστική προσπάθεια του ασθενούς μειώσει την πίεση στους αεραγωγούς κάτω από ένα προκαθορισμένο επίπεδο. Η τεχνική αυτή επειδή συχνά προκαλεί υπεραερισμό και κόπωση έχει σήμερα περιορισμένη εφαρμογή κατά την ανάνηψη του ασθενούς με αναπνευστική ανεπάρκεια που οφείλεται σε κεντρική καταστολή (Tobin, 2004).

ΝΟΣΗΛΕΥΤΙΚΗ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΑΣΘΕΝΩΝ ΣΕ ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΗΡΑ

Η αντιμετώπιση των ασθενών που δέχονται μηχανική υποστήριξη της αναπνοής απαιτεί τη συστηματική συλλογή και αξιολόγηση πληροφοριών και δεδομένων από το συνεχές monitoring της κυκλοφορίας και της αναπνοής καθώς και από τη στενή κλινική παρακολούθηση του ασθενούς. Μόνο μ’ αυτό τον τρόπο είναι δυνατό να προληφθούν τυχόν μηχανικές ανεπάρκειες του αναπνευστήρα (π.χ. αποσύνδεση ή ανάπτυξη υπερβολικά υψηλών πιέσεων) και να αποφευχθούν ανεπιθύμητες ενέργειες.
Γενικά, οι ασθενείς που είναι συνδεδεμένοι με αναπνευστήρα δεν πρέπει ποτέ να παραμένουν χωρίς παρακολούθηση. Το νοσηλευτικό προσωπικό θα πρέπει να είναι σε συνεχή εγρήγορση για τυχόν ξαφνικές μεταβολές στη λειτουργία του μηχανήματος ή για τυχόν εμφάνιση έντονης δυσφορίας στον ασθενή. Η συνεχής και εξειδικευμένη, από πεπειραμένο προσωπικό, νοσηλευτική φροντίδα και παρακολούθηση αυτών των ασθενών, που συχνά είναι σε καταστολή και μυοχάλαση, παίζει σημαντικό ρόλο στη συνολική αντιμετώπισή τους και την επιτυχία της έκβασης (Σέτζης, 1997).

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΝΟΣΗΛΕΥΤΗ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΠΟΛΥΤΡΑΥΜΑΤΙΑ

Η φροντίδα του πολυτραυµατία ξεκινάει από το Τµήµα Επειγόντων Περιστατικών και συνεχίζεται στα υπόλοιπα τµήµατα (Χειρουργείο, Μ.Ε.Θ.). Ο νοσηλευτής παίζει σπουδαίο ρόλο σε όλα τα στάδια φροντίδας του πολυτραυµατία µε τη συνεχή παρακολούθηση, µε την παρατηρητικότητά του, αλλά και τις νοσηλευτικές διαγνώσεις και τις εξατοµικευµένες παρεµβάσεις του για να διατηρήσει τη ζωή του ασθενή.

Μεταξύ των καθηκόντων των νοσηλευτών είναι τα παρακάτω:

∆ιατήρηση του ισοζυγίου και όγκου υγρών
∆ιατήρηση επαρκούς οξυγόνωσης και οξεοβασικής ισορροπίας
Αποκατάσταση της υπάρχουσας βλάβης και πρόληψη νέας ενδεχόµενης λύσης της συνέχειας του δέρµατος και των ιστών
Ανακούφιση του ασθενή από το πόνο
Εξασφάλιση της καλής λειτουργίας των οργάνων
Πρόληψη λοιμώξεων από τραύματα (Μετεκπαιδευτική Ηµερίδα Γ.Ν. «Γεννηµατάς» Θεσσαλονίκης, 2003).

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ




Δείτε στο EKABNews diasostesrodou.blogspot.com




About " "

Το EKABNews έχει δημιουργηθεί και υποστηρίζεται από εργαζόμενους του ΕΚΑΒ με σκοπό την συγκέντρωση των δημοσιευμάτων που αφορούνε την υπηρεσία και όχι μόνο.. Η ενημέρωση των συναδέλφων , η παρουσίαση διάφορων θεμάτων που αφορούνε τον χώρο, η προβολή των τοπικών νέων ανά παράρτημα, αλλά και η γενικότερη προβολή του ΕΚΑΒ.. είναι μερικοί από τους στόχους της σελίδας. Ευχαριστούμε για την υποστήριξη!

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλούμε τους φίλους αναγνώστες:

ΟΧΙ SPAM,
ΟΧΙ GREEKLISH,
ΟΧΙ ΠΡΟΣΒΛΗΤΙΚΑ ΣΧΟΛΙΑ

Παρακαλούμε το σχόλιό σας να είναι σχετικό με την παραπάνω ανάρτηση.
Γενικές απορίες μόνο στη σελίδα μας στο facebook.

 
Copyright © 2013 EKABNews